Prus si bandat ainnantis cun s’edadi, prus sa vida depit essi bivia dii po dii, poita currit tropu de pressi. S’òmini, de candu est beniu in sa Terra, at fatu grandus progressus in medas “setoris”, ma po cussu chi riguardat s’istintu e is debilesas umanas, est abarrau firmu in su tempus e non at a cambiai mai. Sa vera cultura non est cussa chi si imparat in sa scola, ma cussa chi si otènit bivendi sa vida, girendi su mundu e fadendi sempri esperientzias nobas; poita sa Terra, cumenti iat nau Sant’Agostinu, est cumenti de unu libru abertu.
Donniunu de nosu at arriciu in donu de sa Natura, abilidadis chi si distinguint is unus de is atrus.
Medas bortas, in pagus e semplicis fueddus si podit nai totu.
Totu cussu chi est prus de su necessariu, in sa vida, medas bortas non fait atru che criai problemas.
Chi apretzas una persona chi tenit su poderi, dda sustènis e dd’afiancas, chi fait atzionis contra s’umanidadi, chi provocant mortis e distrutzionis, cumenti est sussediu in sa storia e est sussedendi oi puru, segundis mei, diventas còmplici e a su stessu modu responsabili.
© Riproduzione riservata